Gdańsk, kościół Świętej Barbary
Pierwsza wzmianka źródłowa o kaplicy szpitalnej św. Barbary pochodzi z 1387 r., ok. 1430 w miejsce kaplicy wzniesiono niewielki jednonawowy kościół, który od 1456 uzyskał status parafialnego.
W latach 1485-89 kościół rozbudowano, przypuszcza się, że planowano budowę dwu- lub trzynawowego kościoła. Ambitne plany zniweczone zostały pożarami w latach 90. XV w.
Po 1499 r., podczas ostatniego etapu budowy, ograniczono się do jednej nawy. W 1557 r. kościół św. Barbary przejęli luteranie.
W latach 1619-10 podwyższono wieżę i zwieńczono ją renesansowym hełmem, ok. 1690 zastąpiono gotycki szczyt wschodni prostym szczytem barokowym.
W latach 1726-28, w związku z rosnącymi potrzebami duszpasterskimi, dobudowano nawę południową i przeorientowano wnętrze (oś północ-południe).
W czasie wojen napoleońskich (lata 1806-13) w kościele mieścił się czasowo magazyn dla kawalerii i lazaret.
Wiosną 1945 kościół został spalony i bardzo poważnie zniszczony, pozostały jedynie mury obwodowe bez górnych kondygnacji wieży. Przez wiele lat kościół pozostawał w stanie zabezpieczonej ruiny, w 1961 r. nad nawą założono żelbetowy strop i przykryto go prowizorycznym dachem. W 1966 r. władze wydały pozwolenie na odbudowę, ale zadecydowały o rozbiórce nawy południowej. Odbudowę kościoła zakończono w 1974 roku. *1
A na zdjęciach widać piękne wnętrza tej niewielkiej świątyni.
źródło: https://zabytek.pl/pl/obiekty/gdansk-kosciol-par-pw-sw-barbary *1
Komentarze
Prześlij komentarz